اصول و فنون پارتی بازی

 تقریبا در تمام کلاس های دانشگاه و یا دوره های آموزشی حداقل چند دقیقه ای رو به انگیزش مخاطبانم برای تلاش بیشتر و هدفمند در زندگی شان می پردازم تا به آنها نشان دهم موفقیت و شادکامی در زندگی دور از دسترس نیست.
یکی از بزرگترین بهانه هایی که افراد برای توجیه تلاش نکردن و دور از دسترس بودن موفقیت بیان می کنند این است  “برای موفقیت باید پارتی داشت

خب منکر این نیستم که داشتن پارتی می تواند در بسیاری از موارد نقش کاتالیزور را ایفا کند. ولی دقت کنید “کاتالیزور” و نه همه چیز. شما باید مهارت و تخصصی داشته باشید تا با کاتالیزور به روند پیشرفت تان سرعت ببخشید در غیر این صورت پارتی ارزشی نخواهد داشت. این بحث مفصل است از آن می گذرم و بحث اصلی ام را ادامه می دهم.

بله انسان توانمند با داشتن پارتی و معرف خیلی سریعتر می تواند موفق شود. یا بگذارید اینطور بگویم “اصلا لازمه موفقیت داشتن پارتی است” و بدون آن نمی توان موفق شد. ولی آیا نداشتن پارتی می تواند مانعی دائمی برای موفقیت باشد؟

برای پاسخ گفتن به این سوال فقط باید مشخص کنیم که آیا پارتی موهبتی است الهی که برخی از آن برخوردارند و برخی دیگر نه؟ و یا منبعی است اکتسابی که می توان آن را بدست آورد؟ پاسخ روشن است. پارتی را می تواند مثل هر منبع و مهارت اکتسابی دیگر بدست آورد و آن را ساخت. چگونه؟

مسلما راهش رشوه دادن نیست.

شما می توانید با به کار بستن تکنیک هایی ساده و به مرور زمان شبکه ای گسترده از افرادی با نفوذ و اثر گذار در زمینه تخصصی خود ایجاد کنید و با جلب اعتماد آنها در مواقع لزوم از لطف آنها برخوردار شوید.

در این خصوص بیشتر خواهم نوشت. البته اگر علاقه مند باشید!