تحصیل هدف نیست

طبق عادت هر ترم جلسه اول هر کلاس از بچه ها در مورد علت انتخاب تحصیل و همچنین این رشته خاصی که در آن مشغول شده اند می پرسم. متاسفانه نکته ای که در بین اکثر بچه ها مشهوده بی هدفی و بدون برنامه بودن آنها در انتخاب رشته و حتی تصمیم در خصوص ادامه تحصیل است.
اشتباهی که اکثر بچه ها می کنند اشتباه گرفتن هدف و وسیله است. تحصیل در هر مقطعی نمی تواند به عنوان هدف در نظر گرفته شود. گرفتن مدرک کارشناسی، ارشد یا دکتری هدف نیست بلکه ابزاری است برای رسیدن به اهداف زندگی تان. پس اگر در مورد چشم انداز آینده زندگی خود و آنچه از زندگی می خواهید فکر نکرده باشید احتمال اینکه اهداف اشتباه انتخاب کنید زیاد است. چه بسا چندین سال از زندگی خود را به همراه منابع مالی زیاد برای گرفتن مدرکی تحصیلی تلف کنید که هیچ کاربردی در ساختن زندگی آینده شما ندارد.
مشکل دیگری که اکثر بچه ها دارند

تعهد نابجا به تصمیم اشتباهی است که در گذشته گرفته اند و چون وقت و منابعی را صرف آن کرده اند به ادامه آن راه و تصمیم اصرار بیهوده می کنند و حتی منابع و عمر بیشتری را به خاطر این تعهد نابجا تلف می کنند.

این سخن را از بسیاری شنیده ام: ( میدونم این رشته به دردم نمیخوره ولی دو ساله خوندم حیفه الان ولش کنم. تا اینجا که اومدم بذار لیسانسم رو بگیرم بعد میرم سراغ اون رشته یا کاری که درسته)
هر وقت با اطمینان پی به اشتباه بودن مسیر خود بردید ادامه راه جز تلف کردن عمر نتیجه دیگری ندارد. شجاعت این را داشته باشید که به اشتباه خود اعتراف کنید و مسیرتان را اصلاح کنید.
خلاصه بگویم که داشتن چشم انداز شخصی و برنامه ریزی بلند مدت برای زندگی از الزامات موفقیت و رضایت در زندگی است. برای این کار دو منبع را به همه بچه ها معرفی میکنم که اینجا هم ذکر میکنم.
اول کتاب «مدل کسب و کار شما» که به فارسی هم ترجمه و منتشر شده و
دوم وبلاگ دوست خوبم علی نعمتی شهاب که شامل تجربه های شخصی اوست و مطالب بسیار مفید و کاربردی در زمینه توسعه فردی و کار حرفه ای است.

آرزویم شادی همه مردمان سرزمینم است.